Nekadar zamani döndürsemde

kendime söz geciremedim

Dönüp durdum carkifelege benzedim

Kimseyi üzmigim kirmigim diye

Kenndimi hirpaladim

Aklimdan gecmedi sevdigime yol göstermeyi

Sonuna geldi kumm saatim cevirdim yine aynisini

Yasadim

hersey birer birer tekrarlandi kacamadim Zamandan  kovaladi

Kovaligan zamana kizamadim

yarisamadim gücümü birtülü Ona karsi koyamadim

yine sonuna geldi kum saatim

birkere daha denedim cevirdim cevirmez olaydim dedim

pismanlik hissetigimi anladim anladimki hayat bi carkifelek

affetmelere sabirlara sevgi gösterisine yanildim degeri bilinir

diye kenndimi parcaladim parcaladigimsa yüregimdi

unutugum temiz düsünceleri kirletmeye basladi

zamani durduramadim kimseyi yanimdan kovamadim

bu son ceviris son oldu kum saati durdurdum sanki

tek tek kovdum kenndimi yine buldum kötü hissleri kenndimden

etim iyiligin gücünü kenndime cekdim simdi gücümü kaybetmicem

yemin etim ezdirmicem

Plnjnkz