1 İstanbul Hatırası – Ahmet Ümit
İstanbul hakkında detaylı bilgiler içeren bu polisiye, peş peşe işlenen cinayetlerin çevresinde kurgulanmış.

2 Halide Edib: Biyografisine Sığmayan Kadın – İpek Çalışlar
1915 Ermeni tehcirinde sesini yükseltmiş; idam cezasına yüz yıl önce karşı durmuş birkaç aykırı isimden biri olan Halide Edib Adıvar’ı anlatıyor, İpek Çalışlar.

3 ÖlüRuhlar Ormanı – Jean-Christophe Grangé
Yargıç Jeanne Korowa, tesadüfen şahit olduğu bir psikiyatri seansı sayesinde Paris’te işlenen tüyler ürpertici seri cinayetlerin failini keşfetmiştir. Ama elinde hiçbir kanıt yoktur.

4 Evliyâ Çelebi Seyahatnâmesi – Seyit Ali Kahraman

Evliyâ Çelebi, Seyahatnâme’sinin dördüncü cildinde, Osmanlı Devleti’nin doğu ve güneydoğu bölgelerinde gezip dolaşır, dost meclislerinde bulunur, ziyafetlere konar, savaşlara katılır.

5 Küçük Arı – Chris Cleave
Yaşamları kaçınılmaz bir şekilde çarpışan iki kadının hikâyesi. Biri korkunç bir seçim yapmak zorundadır. İki yıl sonra tekrar karşılaşırlar ve hikâye burada başlar…

6 Fatih’in Rüyası – Mustafa Armağan
Mustafa Armağan bu kitapta, Fatih Sultan Mehmet’in İstanbul’u fethiyle açılan kapıyı bir kez daha aralıyor.

7 Leyla – Alexandra Cav
Bosnalı Leyla’nın toplama kampında geçirdiği iki yıl… Binlerce kadının travma geçirmesine neden olan savaşın karanlık ve baskıcı yüzüne şahit olacaksınız.

8 İstanbul Hakkında Her Şey – Saffet Emre Tonguç, Pat Yale
Bu kitabın sayfalarını aralayan kendini İstanbul turunda bulacak. Kentle ilgili hiç bilmedikleri detayları öğrenip meraklanacak ve şaşıracak.

9 Veda: Bir Dostluğun Öyküsü – Zülfü Livaneli
Büyük tartışmalara neden olan filmden sonra şimdi de kitap olarak karşımızda Veda. Atatürk’ün sadık dostu Salih Bozok’un veda mektubu yazmaya başlamasıyla gelişir her şey…

10 Türkiye’nin Asker Sorunu: Ey Asker Siyasete Karışma – Hasan Cemal
Askerin siyasete karışmasına karşı, askerin Batı demokrasilerinde olduğu gibi sivil otoriteye tabi olmasından yana olan gazeteci Hasan Cemal anlatıyor.
(pandora.com.tr)

ABD
1 The Girl Who Kicked the Hornets’ Nest – Stieg Larsson
2 My Dad Says – Justin Halpern
3 Bullet – Laurell K. Hamilton
4 War – Sebastian Junger
5 The Spy – Clive Cussler, Justin Scott
6 Spoken from the Heart – Laura Bush
7 The Help – Kathryn Stockett
8 The Big Short – Michael Lewis
9 Dead in the Family – Charlaine Harris
10 Chelsea Chelsea Bang Bang – Chelsea Handler
(The New York Times)

İngiltere
1 Eats, Shoots & Leaves – Lynne Truss
2 Being Jordan – Katie Price
3 Up and Down in the Dales – Gervase Phinn
4 Tommy: The British Soldier on the Western Front – Richard Holmes
5 Plan of Attack: The Road to War – Bob Woodward
6 Status Anxiety – Alain de Botton
7 Against All Enemies – Richard A. Clarke
8 Schott’s Original Miscellany – Ben Shlott
9 Who Runs This Place? – Anthony Sampson
10 Sickened – Julie Gregory
(The Sunday Times)

Fransa
1 Le Chuchoteur – Donato Carrisi
2 Le visage de Dieu – Grichka Bogdanov, Igor Bogdanov
3 Le Voleur d’ombres – Marc Levy
4 Twilight L’appel du Sang – Stephenie Meyer
5 Tous Ruinés dans Dix Ans? – Jacques Attali
6 La méthode Dukan illustrée – Pierre Dukan
7 L’entreprise des Indes – Erik Orsenna
8 On n’arrate pas la Connerie, avec l’intégrale des Pensées – Jean Yanne
9 Les écureuils de Central Park sont Tristes le Lundi – Katherine Pancol
10 De Gaulle a Londres – Jean-Pierre Guéno
(FNAC)

Kaynak:Sabah.com.tr

biraktim sizi kenndinize,

birakin sizde beni kenndime,

sevginiz sayginiz yoksa,

karsimda kalamasiniz,

birakin beni kenndime

cekerim yanlizligimi,

kirilan kalbimse size ne,

tamir olur bi sekilde,

biraktim sizi kenndinize,

karismam size bidaha

anladim sevginizi,

anladim sayginizida gördüm,

artik benden beklemeyin,

yaklasmayi denemeyin,

sevgim soldu,

size karsi besledigim,

onca temiz duygum, bitti giti

biraktim sizi simdi,

kenndize bakin cagrenize.

plncnkz

Oyunun 1946 tarihli ilk baskısının kapağı

Yazar Jean-Paul Sartre
Özgün adı La Putain respectueuse
Karakterler Lizzie, Fred, Senatör, Zenci, James, John
İlk gösterim Kasım 1946 Théâtre Antoine
Ülke Fransa
Orijinal dil Fransızca
Tür Varoluşçu
Zaman ve mekân 1930′lar, ABD‘nin güney kasabalarından biri

Saygılı Yosma (Fransızca: La Putain respectueuse), Fransız yazar ve filozof Jean-Paul Sartre‘ın 1946 yılında Fransızca olarak kaleme aldığı tiyatro oyunu. İki perde olarak yazılan eser 1930′ların Amerika Birleşik Devletleri‘nde geçer.^[1] Seçkin bir güneyli ailenin, oğullarını, siyahi bir adamı öldürdüğü için ceza almaktan kurtarmaya çalışmasını anlatmaktadır. Aile, bunu beyaz bir hayat kadını olan Lizzie MacKay’i oğulları yerine masum bir siyahi adamı suçlaması için yalancı şahitlik yapmaya ikna ederek başarmaya çalışır.^[2]

İlk kez Kasım 1946′da Paris‘te sergilenen Saygılı Yosma, Sartre’ın 1945′te ABD’ye yaptığı ziyaretlerdeki gözlemlerine dayanır. Yazar, 1931 yılında bu ülkede gerçekleşen ve dokuz siyahi adamın iki beyaz hayat kadınına tecavüz etmekle suçlanarak ceza aldıkları Scottsboro davasından ve ziyareti sırasında tanıştığı Richard Wright‘ın kitaplarından ilham alarak bu oyunu yazdı.^[3] Sartre eserde, ırkçılığı ve Amerikan toplumundaki sınıf sistemini beyaz bir fahişe, ona tecavüz etmekle suçlanan siyahi bir adam ve cinayet işlemiş zengin bir beyaz adamın hikâyesini anlatarak ironik bir şekilde eleştirdi.^[4]

Sartre’ın Varoluşçuluk coşkusuyla yazdığı ve Lizzie’nin çevresinde sert erkekler, zorba zenginler ve linççiler varken seçimlerinde ne kadar özgür olduğunu sorguladığı oyun pek çok eleştiri aldı.^[5] Yazarın bir Fransız olarak müttefikleri Amerika Birleşik Devletleri’ne bu oyunla ihanet ettiği söylendi. Sartre bu eleştiriye “Ben ABD’ye değil, ırkçılığa karşıyım” diyerek cevap verdi.^[3] Kısa bir zaman geçirdiği ülkenin günlük alışkanlıkları hakkında doğru gözlemler yapamadığı da bir diğer eleştiriydi.^[6] Ayrıca, Sartre’ın yarattığı siyahi karakterin güçsüz ve çaresiz bir portre çizmesi, haksızlığa karşı mücadele etmek yerine kaçmayı tercih etmesi de liberal ve sol kesimden izleyiciler tarafından hoş karşılanmadı.^[7]

Sartre, 1952′de çekilen sinema filmi ile, oyunun Sovyetler Birliği‘nde sergilenen uyarlaması için yeni bir son yazdı. Bu yeni sonda Lizzie yalancı şahitlik yapmayı reddederek sınıf ayrımcılığı ve ırkçılıkta bir kırılım noktası ortaya çıkardı.^[8] Yazar, değişiklikle ilgili olarak “Biliyorum ki çalışan genç kesimden pek çok insan bu oyunu izledi ve üzücü bir şekilde sonlandığı için hayal kırıklığına uğradı. Hayata asılmak zorunda olan bu kitlenin ihtiyacı olan tek şeyin umut olduğunun farkındayım” yorumunu yaptı.^[9] Baş karakterin kahramanca kararı ve oyunun iyimser sonu 1930′ların ABD’sindeki ırkçılık gerçeğini yansıtmadığı için çok eleştirildi.^[9]

Sartre’ın az bilenen oyunlarından biri olan^[10] Saygılı Yosma ile ilgili olarak André Gide, 15 Mart 1947 tarihli günlüğünde “Sartre’ın Saygılı Yosma‘sının bir çeşit başyapıt olduğunu düşünüyorum. Son iki uzun ve sıkıcı romanından hoşlanmamıştım fakat Saygılı Yosma, Duvar‘da yazdığı harika hikâyelerden sonra yarattığı en güçlü ve mükemmel metin” yorumunu yaptı.^[11]

Kökeni

Jean-Paul Sartre, Saygılı Yosma‘yı ABD’yi ziyaretlerinin ardından 1946 yılında yazdı.

İkinci Dünya Savaşı‘nın ardından Fransa’nın üzerinde Amerika Birleşik Devletleri’nin kültürel etkileri görülmeye başladı.^[12] 1945 yazında ülkedeki sinemalarda ABD’nin kara filmleri gösterildi. Daha önceleri Sergei Eisenstein ve Vsevolod Pudovkin gibi Rus yönetmenlerin filmlerine ilgi duyan Sartre ve Simone de Beauvoir artık Orson Welles filmlerini takip etmeye başlamışlardı ve Stalin‘in Rusya‘sında heyecan verici bir şey olmadığına inanıyorlardı.^[12] Çift, Welles’in Citizen Kane isimli filmini çok beğenmişti.^[12] Savaşın ardından 1945 yılında Sartre, Amerika Birleşik Devletleri’ni iki kez ziyaret etti ve ülkede ırkçılığın düşünmediği kadar büyük boyutlarda olduğunu gözlemledi.^[13] Annie-Cohan Solal’e göre evinden, günlük hayatından ve tarihsel hoşgörülerden uzakta olduğu bu ziyaretler Sartre’ın politik mücadelelerinin de başlangıcı oldu.^[14] Gezilerinden sonra yayınladığı yazılarda da bu ırkçılığı sürekli eleştirdi. Le Figaro‘daki makalelerinin ilkinde ABD’nin gerek kuzeyinde gerekse güneyinde siyah insanlarla beyaz insanlar arasındaki farkın kendini çok şaşırttığını yazdı.^[14] Sadece hizmet sektöründe iş bulabilen siyahların sokaklarda beyazların yanından geçmesi bile problem oluyordu.

Sartre’ın gözlemlerine göre beyaz Amerikan toplumu siyahlarla ilgilenmiyordu ve onların da kendileri ile ilgilenmemesini istiyordu. Beyazlar için siyahların tek ilgilenmesi gereken asansörler, bagajlar ya da beyazların ayakkabıları olabilirdi çünkü zencileri makine gibi görmek istiyorlardı.^[14] Bu konuda yayınlanan ilk makalesinin ardından ABD’liler kendi iç işlerine karışmaması konusunda Sartre’ı uyardılar. Yazar, Le Figaro’da yayınlanan ikinci makalede “Öyle görünüyor ki siyah problemini çözmenin tek bir yolu var ve bu da çok kolay değil. Amerikan işçi sınıfı (hem beyazlar hem de siyahlar), yönetim sınıfına karşı çıkarlarının tek olduğunu anlar ve beyaz işçiler zencilerle birlikte eşit haklar için mücadele ederse bu dava kazanılır.” diye yazdı.^[14]

Irkçılık, savaş ile birlikte Sartre’ın ilgi alanına girmiş bir kavramdı. Saygılı Yosma’yı yazmadan önce gene 1946 yılında Reflexions sur la question juive (Irkçılık ve Yahudiler) isimli bir yazı yayınlamıştı.^[10] Bu yazısında, uç noktalardaki Nazi’lerden değil, ırkçılığın Fransa’da görülen etkilerinden bahsetti. Sartre’ın “Bir Yahudi nereden gelirse gelsin ve ne yapmış olursa olsun öldürülmeli. Bir kavgaya hazırlandığı ya da bir direnç hareketinde yer aldığı için değil. Çok daha basit bir sebepten: Bir Yahudi olduğu için.” diyerek antisemitizmi özetledi.^[15] Yazarın ilk kez gözlemleme fırsatı bulduğu kapitalizme karşı tepkisi de Saygılı Yosma‘yı yazmak oldu^[16] ve bu oyunu yazarken de konuya aynı bakış açısıyla yaklaştı. Tıpkı bir Yahudi’nin tek suçunun Yahudi olması olduğu gibi, “Bir zenci her zaman kötü şeyler yapar.” önyargısının hakim olduğu bir dünyayı anlattı.^[15]

Scottsboro davası

Ana madde: Scottsboro davası

Scottsboro Adalet Sarayı önünde yer alan, 2004 yılında yapılmış olayları anma anıtı

Sartre, oyunu yazarken 1931 yılında ABD’de gerçekleşen Scottsboro davasından ilham aldı.^[17] Bu davada, Alabama‘ya doğru giden trende iki hayat kadınına tecavüz ettikleri iddia edilen dokuz siyah adam yargılanmış ve hepsi ırza geçmekten suçlu bulunmuştu.^[13] Mahkeme sırasında kadınlardan birinin suçlamasını geri çekmesine rağmen yüksek mahkeme fikrinden geri dönmemiş ve sanıklar yıllarca hapis yatmışlardı.^[13]

1931 yılında Alabama’da iş bulmak için güneye giden trene binmiş olan beyaz ve siyah işçiler arasında tren hareket halindeyken kavga çıktı.^[18] Tren yolu polisi Alabama’da bulunan Scottsboro kasabasında 25 Mart 1931 günü dokuz Afro Amerikan ile dört beyazı trenden indirerek tutukladı.^[19] Tutuklanan iki beyazın erkek kıyafetleri giymiş kadınlar olduğu anlaşıldı. Ruby Bates ve Victoria Price isimli bu kadınlar sorgularında iş aramak için o trende bulunduklarını söylediler. Aslında hayat kadını olan Bates ve Price hapse girmek istemedikleri için dokuz gencin kendilerine tecavüz ettiğini iddia ettiler.^[20] Birbirini tanımayan dokuz siyahi adam, tamamı beyazlardan oluşan bir jüri tarafından yargılanarak tecavüzden suçlu bulundu ve on üç yaşında olan Roy Wright haricindekiler ölüm cezasına çarptırıldı.^[20] Bu dava “kanuni linç” kavramının yayılmasına da sebep oldu.^[18] ABD’nin beyazların egemen olduğu güney eyaletlerinde adaletin yanılması ile çok sık karşılaşılıyordu. 1882 ile 1946 arasında ABD’de beş yüzün üstünde siyah linç edilmişti.^[21] Buna rağmen bu dava uluslararası kamuoyunda geniş yankı uyandırdı. Komünistler, ABD’li siyahlar ve destekçileri genç adamları savunmak için ellerinden geleni yaptılar. Kadınlardan birinin suçlamasını geri çekmesine rağmen Scottsboro Çocukları olarak adlandırılan mahkûmların en sonuncusu ancak 1950 yılında hapishaneden çıkabildi.^[18]

Özeti

Birinci perde

Seçkin bir güneyli aileden gelen genç sanayici Thomas ve üç arkadaşı bir futbol maçı sonrasında sarhoş bir şekilde trene binerler. Kuzeyden gelen bir hayat kadını olan Lizzie de kendine küçük güney kasabasında yeni bir hayat kurmak üzere aynı trende yolculuk etmektedir. Sarhoş beyazlar önce Lizzie’ye sarkıntılık ederler ardından trene ait olmadıklarını düşündükleri iki siyah adamla kavgaya tutuşurlar. Thomas cebinden bir silah çıkartarak adamlardan birini vurur. Bunu gören diğer adam camdan atlayarak kaçar. Lizzie ise tüm bu olayların şahidi olmuştur.

Oyunun açılış sahnesinde kaçak siyah adam, Lizzie’yi yeni taşındığı apartman dairesinde bulur ve kendisini kurtarması için ona yalvarır. Lizzie’nin bunun için yapması gereken, adamın lehine ifade vermektir. Kadın önce yargıçların ve polislerin midesini bulandırmasını sebep göstererek bu teklifi reddeder. Fakat, adam dışarıda toplanan beyazların kendisini aradığını ve linç edileceğini açıklayınca, hiçbir suçu olmadığını bildiği zenciye yardımcı olacağına söz verir ve ondan gitmesini ister. Zenci, son olarak Lizzie’den kendisini saklamasını talep eder fakat kadın bu teklifi kabul etmez ve adamı gönderir.

Lizzie’nin kasabadaki ilk müşterisi, kapı çalındığında saklanan Fred isimli beyaz bir adamdır. Fred, o bölgenin zengin bir senatörünün oğludur ve bir gece önce dans salonunda Lizzie’yi kiralamıştır. Kadınlara güvenmeyen ve Lizzie ile geçirdiği geceye ait utancını kadından yatağı “günah koktuğu” için toplamasını isteyerek gösteren Fred, polisin çıkagelmesini bekliyor gibi görünmektedir.^[23] Genç adam Lizzie’ye önceki gece için sadece on dolar teklif edince kadın çileden çıkar. Fakat Fred bir senatörün oğlu olduğunu açıklayınca zenginlikten ve ihtişamdan çok etkilenen Lizzie yumuşar. Gene de parayı almayı reddeder. Bunun üzerine Fred parayı masanın üstüne bırakır.

Fred’in Lizzie’yi kiralamasının sebebi bir önceki gün kasabaya gelirken başına gelenleri kadının ağzından dinleyebilmek ve onu istediği doğrultuda yönlendirebilmektir. Çünkü Fred, siyah adamı vuran Thomas’ın kuzenidir ve Thomas’ın cezalandırılmasını istememektedir. Lizzie’ye yaşadıklarını anlattırdıktan sonra bunların doğru olmadığını söyleyen Fred, ona kendisine göre doğru olanları anlatır. Fred’in hikâyesine göre iki siyah adam Lizzie’yi taciz etmiş, bunu gören bazı beyaz adamlar ise kadını kurtarmaya çalışmışlardır. Siyah adamlardan biri bıçak çıkartınca Thomas silahını çıkartarak onu vurmuş, diğer siyah adam da kaçmıştır.

Genç adam Lizzie’den polise Thomas lehinde olan hikâyeyi anlatmasını isteyince Lizzie gerçeğe saygılı olması gerektiğini söyler. Fred bu söze karşı “Gerçek diye bir şey yok. Beyazlar ve siyahlar var, o kadar!” der.^[24] Lizzie kimseye zarar vermek istememektedir. Fred’e bir kez daha siyah adamın hiçbir şey yapmadığını vurgular. Fred bu söze karşı ise “Zenci kısmı her zaman bir şeyler yapar.” der.^[25] Fred’e göre beyazların birlikte hareket ettiği ve cezalandırılamayacağı güneyde siyah birini öldürmek bir cinayet değil ancak savunmadır. Son olarak Fred, kadına Thomas’ın tarafında yer alması için 500 dolar teklif eder. Lizzie bu parayı kabul etmez. Ama büyük bir ikilemde kalmıştır. Gerçeğin ne olduğu, ahlak, kanun ve tecrübeden daha önemli olarak ortada beyazların birliği vardır.^[26] Lizzie, ilk kez ait olduğu sınıfla bir hissedebilecek ya da etik değerlerine saygılı kalarak onlardan tamamen uzaklaşacaktır.

Bu sırada iki polis Lizzie’nin evine ellerinde yazılı bir belgeyle gelir ve Lizzie’den bu belgeyi imzalamasını ister. Lizzie’ye eğer imzalamazsa Thomas’ın cinayet sebebiyle tutuklanacağı söylenir. Böylece Lizzie, Thomas’ın kurtarılması için ailesinin, polisin ve yüksek makamların ortak çalıştığını anlar.^[27] Lizzie belgeyi imzalamamakta direnince, onu hayat kadını olmak suçundan tutuklamakla tehdit ederler. Bu suça kanıt olarak da Fred’in kadının almayı reddettiği için masanın üzerine koyduğu on doları gösterirler. Bunun üzerine Lizzie ve Fred tartışmaya başlarlar. Fred evi terk etmek üzere kapıyı açtığında içeri babası Senatör Clarke girer.

Senatör Clarke, Lizzie’ye Fred’e göre çok yumuşak davranır ve doğru bildiklerini sorgulamasını sağlayacak sorular sormaya başlar. Kadının söylediği hiçbir şeye karşı çıkmaz ve onuruna hakaret etmez. Ona çeşitli doğruluk tiplerinin olduğundan bahseder. Senatör, Lizzie’nin toplumun bir bireyi gibi hissetmesini sağlayarak subjektifleşmesini sağlar.^[29] Önemli olan herkesin kabul ettiği ortak doğruya karar verebilmektir. Örneğin, Senatör için en önemli doğru yeğeninin yaşamasıdır. Senatör, oğlu Fred’in aksine siyahların şeytan olduğuna inanmamaktadır. Zenciler sadece önemsiz ve değersizdir. Yanlışlıkla doğmuş, gerçek bir erkek gibi yaşayamayan ve ölümlerinin kimseyi ilgilendirmediği zencilere karşı Thomas gibi bir erkeğin hayatı değerli ve önceliklidir. Çünkü Thomas yönetmek için doğmuştur. Senatörün bir diğer taktiği ise olaydaki kurbanı değiştirmek olur. Fred’e göre mağdur olan Thomas’tır. Senatör ise Lizzie’nin gözünde kurbanı mitolojik bir kadın kahramana dönüştürür.^[29] Bu kadın Thomas’ın annesi olan Mary’dir. Senatöre göre Mary zengin ama çaresiz bir kadındır çünkü oğlunun kaderi Lizzie’nin ellerindedir. Senatör Lizzie’ye Thomas’ın hapse düşmesinin Mary’i öldüreceğini söyler. Fakat, eğer Lizzie kağıdı imzalarsa Mary’nin gözünde yükselecektir. Aşağı ve yukarı tabaka arasındaki ayrımı kullanan Senatör, Mary’nin Lizzie’yi kendi seviyesinde göreceğini söyleyerek Lizzie’yi etkilemeye çalışır. Lizzie’nin iyi bir vatandaş olarak ifade vermesi Mary’i etkileyecektir. Senatör, hikâyesine saygı duyarmış gibi yaptığı Lizzie üzerinde hüküm kurup diğer beyazların onu nasıl göreceklerine odaklanarak kadını beyaz toplumun kurallarının içine çeker. Mary gibi yüksek tabakadan insanların saygısını kazanmak isteyen Lizzie’nin kasabanın dürüst bir vatandaşı olarak kabul edilmek ve beyazların dünyasına girebilmek için ödemesi gereken bedel bir zencinin yaşamıdır. Sonuç olarak Lizzie senatörün vaatleriyle baştan çıkar. Basit bir şahitlik yaparak tüm kasabanın sevgisini ve takdirini kazanacaktır. Bu sözlere kanan Lizzie belgeyi imzalar. Senatör evi terk ederken ilk perde biter.

İkinci perde

Gece olmuştur. Zenci bir kez daha Lizzie’nin evine gelir ve pencereden içeri girer. Tam bu sırada kapı çalındığı için saklanır. Lizzie kapıyı açar ve karşısında Senatör Clarke’ı görür. Senatör, Thomas serbest kaldığı için Lizzie’ye teşekkür eder. Kadına olan tavırları değişmiştir. Kız kardeşinin gönderdiğini söylediği zarfı Lizzie’ye verir. Lizzie, asil kadından bir mektup aldığı için çok sevinir fakat zarfın içinden yüz dolar çıkar. Senatörün tüm sözlerinin hile olduğunu anlayan Lizzie, senatöre tepkisini: “Bugüne kadar daha saygılı davrandıkları için hep yaşlıları tercih ederdim. Ama şimdi onların diğerlerinden daha uyanık olduklarından kuşkulanmaya başladım.” diyerek gösterir.^[30] Clarke evi terk ettikten sonra kadın zarfı bir kenara fırlatır.

Zenci saklandığı yerden çıkar ve Lizzie’ye linç avının başladığını, kendisini saklaması gerektiğini söyler. Lizzie onu ertesi geceye kadar saklamaya karar verir. Bu sırada beyazlar, kadının sokağındaki evleri aramaya başlamıştır. Lizzie bir tabanca çıkartıp zenciye verir. Eğer gelirlerse adamları vurmasını ister. Zenci ise asla beyazlara ateş edemeyeceğini söyler. O anda kadın zenciyle ne kadar benzediklerini fark eder. İkisi de güçlü beyazların karşısında varolmamaları gerektiğini düşünürek suçluluk hissetmektedirler.^[31]

Kapıya gelen iki adamı zenciyi hiç görmediğini söyleyerek gönderen Lizzie’nin evine bu sefer de Fred gelir. Kadın, adamı kovmaya çalışsa da Fred zorla içeri girer. Dışarıda bir zencinin linç edildiğini haber verir ve Lizzie’ye dışarıda zencinin linç edilmesini izlerken bir anda kendisini arzulamaya başladığını açıklar. Kadının evine de bu yüzden gelmiştir. Bu sırada banyodan gelen sesleri duyar. Fred, banyodaki zenciyi bulunca, Lizzie ona tabancasına doğrultur. Bunu fırsat bilen zenci kaçar.

Final sahnesinde Fred de Lizzie’ye babasıyla benzer bir açıdan yaklaşır. Lizzie’ye kendisinin de tıpkı zenciler gibi değersiz olduğunu ve yaşamaya hakkı olmadığını çünkü dedelerinin kim olduğunu bile bilmediğini söyler. Lizzie de (zenciyle benzer sebeplerden) Fred’i vuramaz. Oyun sonlanırken, Fred Lizzie’ye bakacağına söz verir ve ona ırmağın karşısında bir ev vaat eder.

Alternatif son

Oyunun Sovyetler Birliği‘nde oynanan uyarlaması ve bu sergilenişten birkaç sene önce çekilen sinema filmi için Sartre alternatif bir son yazdı. Bu sonda Lizzie kahramanlaştırıldı ve oyun iyimser bir şekilde Lizzie’nin siyah adamın haklarını savunması ve yalan ifade vermeyi reddetmesi ile son buldu. Bu konuyla ilgili Sartre’a yorumu sorulduğunda “Oyunu henüz izlemedim ama Fransa’da çekilen filmin optimist sonunu onaylıyorum. Biliyorum ki çalışan genç kesimden pek çok insan bu oyunu izledi ve üzücü bir şekilde sonlandığı için hayal kırıklığına uğradı. Hayata asılmak zorunda olan bu kitlenin ihtiyacı olan tek şeyin umut olduğunun farkındayım” dedi.^[9] Konuyla ilgili olarak Simone de Beauvoir, Jessica Benjamin’e verdiği röportajda, Sartre’a yaptığı işi değiştirmesi gerektiğini hiç söyleyip söylemediği sorulduğunda “Elbette söyledim. O da dediğim şeyi yaptı. Saygılı Yosma’nın ilk versiyonunun çok kötü olduğunu söylediğim için oyun tekrar yazıldı.” diye cevap verdi.^[32][33]

Analiz

Tüm çalışmalarında özgürlük felsefesinden bahseden Sartre, insanoğlunun somut bir dünyada yaşadığını inkar etmese de özgürlüğü söz konusu olduğunda tepki verebilmesini istedi.^[34] Hangi sınıftan, cinsiyetten, ırktan doğacağına karar veremeyen kişinin dünyasının nelerden oluşacağına kendisinin karar vermesi gerektiğini söyledi. Özellikle ilk çalışmalarında varoluşun ikilemini dile getirerek varolmanın özgürlükler arasına sıkıştığını ve her birinin kendi egemenliğini koruyabilmek için diğer özgürlükleri yok etmeye çalıştığını yazdı.^[34]

Ahlaki hareketlerin ya da politik sözlerin sınırlarını sorguladığı eserlerinden biri olan Saygılı Yosma‘daki ana tema ırkçılıktır.^[35] Senatör Clarke, Lizzie’yi ikna etmeye çalışırken siyah adam bir suç işlese de işlemese de adaletli olanın daha “iyi” olan adamın kurtarılması olduğunu iddia eder. Senatöre göre daha iyinin tanımı ise “bu ülkeyi (Amerika Birleşik Devletleri) kurmuş olan” adamlardır.

Fred’e göre ise dünya iyi ve kötünün tanımlarının açık bir şekilde yapıldığı bir yerdir.^[35] Hem kadın düşmanı hem de ırkçı olan genç adam, Lizzie ile geceyi geçirdiği yatağa bakarak yatağın günah koktuğunu söyler. Ayrıca, siyahlar hakkında konuşurken bir siyahın masum olmasının söz konusu olmadığını, çünkü “bir zencinin her zaman bir şey yaptığını” iddia eder.^[36] Tüm bu inançların sebebi Fred’in hem zencinin hem de Lizzie’nin günahın açığa çıktığı şeytanlar olduklarına inanmasıdır. Birini yok etmeyi diğerine ise egemen olmayı istemesinin ana sebebi budur. Lizzie ile ilişkiye girmesi ilk önceleri Fred’i rahatsız etse de oyunun sonunda ona sahip olarak ve özgürlüğünü vermeyi reddederek şeytana zarar vermeyi amaçlar.^[35]

Fred, Lizzie’ye on dolarlık bir fahişe olduğunu söylediğinde kadını bu tanımın içine sokanın kendi bedeni ve kendi on doları olduğunu fark etmez. Lizzie’yi çıplak görmekten utanan adam bu yüzden ışıkları kapattırır, sabah ise gece olanları konuşmayı reddeder. Güce dayalı ırkçılık ve cinsel davranışlardaki alçalma Fred ve kuzeni Thomas’ın ortak özellikleridir.^[37] Thomas trende Lizzie’ye cinsel tacizde bulunduktan hemen sonra siyah bir adamı öldürmüştür. Fred ise benzer bir şekilde siyah bir adamın linç edilmesini izlerken birden kadını düşünmeye başlayıp Lizzie’ye karşı cinsel istek duymaya başlamıştır. Bir insanın dünyayı idare ettiğini sanması için iki farklı yöntem olan cinayet ve tecavüze yatkınlığa, gücü olmayan insanlara saygı duymayan iki kuzende de rastlanır.^[38]

Oyun boyunca mantığı, gerçekçiliği ve insanlığı temsil eden siyah adamın temsil ettiği bu değerler oyun sonunda hiçe yakınsanmıştır. Seyirci, oyunun başlamasından kısa bir süre sonra bu adam için hayatın standart kurallarının işlemediğinin, aksine bu kuralların tam tersinin geçerli olduğunun farkına varır.^[34]

Saygılı Yosma, ülkedeki mevcut durum korunarak ABD’nin ırkçılık probleminin çözülemeyeceğinin bir kanıtı gibidir. Eğer siyah işçi sınıfıyla beyaz işçi sınıfı birleşmeyi başarabilirse bu problem ortadan kalkabilir.^[39]

Oyunda ortaya konulan bir diğer konu ise sınıflar arası farklardır.^[40] Cinayet davasında şahitlik yapması gereken Lizzie, güney kasabasına henüz gelmiş bir hayat kadınıdır. Oysa cinayeti işleyen Thomas genç ve seçkin bir sanayicidir. Sartre’ın eseri, yazarın ilham aldığı Scottsboro davasından bu noktada ayrılır: Ortada işlenmiş bir suç vardır ve suçu işleyen Thomas üst tabakadan biridir. Masum siyahi adamın Lizzie’nin dairesine gelip doğruyu söylemesi konusunda yalvarmasının ardından Thomas’ın ailesinin gücü ortaya çıkar. Kuzeni Fred, zina suçundan hapse atılabilmesi için Lizzie ile bir gece geçirir. Senatör, genç kadını ziyaret eder ve ona gizli bir anlaşma teklif eder. Ardından Fred tekrar ortaya çıkarak Lizzie’ye, metresi olması karşılığında finansal destek önerir. Toplumdan saygı görmeyi çok isteyen, ailesinden ve arkadaşlarından uzak, tek önemsediği faturalarını ödeyebilmek olan Lizzie’nin yanlış karar vermesi çok da şaşırtıcı değildir.^[40]

Sınıf ayrımı temasının en çok fark edildiği anlar, beyaz toplumun önemli bir temsilcisi olan Senatör ile Lizzie’nin karşı karşıya geldikleri sahnelerdir.^[40] ABD’nin adalet sisteminin bir simgesi gibi duran Clarke, Lizzie için doğrunun ne olduğunu baştan yazar. Clarke’a göre Thomas’ın siyahi bir adamı öldürmesi önemli olamaz, önemli olan Thomas’ın çok değerli bir insan olmasıdır ve adamın hayatı zencininkine göre çok daha değerlidir. Senatör, Harvard mezunu, iş adamı, komünist düşmanı, önde gelen beyaz bir işveren olan Thomas’ın her açıdan kazandığı bir rekabet ortamı yaratarak Lizzie’nin aklını karıştırmayı başarır. Papazları, doktorları, avukatları, sanatçıları, belediye başkanı ve onun vekilleriyle tüm şehrin (şehrin saygın kişiliklerinin) Thomas’ın yanında olduğunu kadına vurgular. Bunun ardından ise Senatör Lizzie’ye kasabada, tüm kasabalıların onu kabul edeceği ahlaklı bir yaşam vadeder. Lizzie yapacağı yalancı şahitlikle yüksek tabakanın kabul ettiği, düzgün bir vatandaş haline gelecektir. Lizzie MacKay’in karakteri ve yaptığı seçim Sartre’ın kapitalist toplumlarda doğru seçimlerin yapılmasının zorluğunu gösterme şeklidir.^[41] Genç kadın, masum bir zenciye ihanet etmesi için tüm saygın insanlar tarafından zorlanmıştır.^[42]

Sartre oyunda, eserin baş kahramanı olan Lizzie MacKay’in geçmişi hakkında hiçbir bilgi vermez. Lizzie’nin yaşamı, ailesi, yetiştirilişi ve şu anda olduğu yere nasıl geldiği bilinmez. Ayrıca, karakterin ahlaki bakış açısı da çelişkiler içerir. Örneğin, komünist olmakla itham edildiğine dehşete düşer, “Onlara (zencilere) karşı değilim ama bana dokunmalarını da istemem.” der.^[43] Fakir olmasına rağmen rüşvet kabul etmeyen Lizzie, zengin, yüksek mevkiden, duyarlı bir annenin ancak katil olan oğlunun lehine yalancı şahitlik yaparsa minnetini ve saygısını kazanabilecektir. Saygın biri haline gelmek için yalan söylemeyi kabul eden Lizzie’nin anneden beklentisi bir teşekkür notudur. Teşekkür notu yerine yüz dolarlık bir zarf alınca üzülür. Bir zenciyle benzer duygular hissetmekten utanmayan Lizzie tıpkı onlar gibi polisten korkar. Bu açıdan da Lizzie ve zenci bir sınıf dayanışması içindedir.^[42]

Fakat, Saygılı Yosma’da Lizzie ve zenci arasında dengesiz bir iş birliği görülür. Her ikisinin de toplumsal kuralların kurbanı olması birbirlerini anlamalarını sağlar. Buna rağmen ne Lizzie’de ne de zencide birbirlerini kurtaracak öz saygı vardır. Düşmanları tarafından sindirilmiş olan bu ikili, kurtulacaklarını bilseler bile düşmanlarına karşı tetiği çekemezler. Siyah adam yanlış hiçbir şey yapmamış olmasına rağmen suçlu hissetmektedir ve beyazların tüm yargılarını kabul etmiştir. Irkçılığın kurbanları üzerindeki en trajik etkilerinden biri olan kendine yabancılaşmanın görüldüğü zenci adam, tıpkı Fransız kolonilerindeki siyahlar gibi kendisini yaşamaya bile hakkı olmayan bir insan olarak görmektedir.^[44] Lizzie beyaz bir kadın olarak beyaz adama kendini pazarlamayı seçebilir ya da herkese herhangi bir fiyatı olmadığını göstererek özgürleşebilir. Fakat bu özgürleşme aynı zamanda zenciyle aynı sınıftan bir mazlum olduğunu da kanıtlayacaktır.^[45] Lizzie zencileri sevmediğini söyleyerek ve Fred’e uyandıktan hemen sonra zenci görmenin kötü şans getirip getirmediğini sorarak kendini siyah adamdan uzaklaştırır.^[46] Fred ile olan ilişkisinden ve Senatör’ün vaadettiklerinden etkilenen Lizzie, kötü şansa karşı güvende olma duygusuna yenik düşerek belgeleri imzalar.^[47] Oyunun sonunda zenciye ne olduğu açıklanmaz fakat Lizzie’nin Fred’e teslim oluşu kadının hiçbir şey olmayan geçişini simgeler.^[35] Drama, öykü ve roman gibi pek çok edebi türde kadınların ihtiyaçlarını karşılamak için var olan tanrılaştırılmış erkekler vardır. Oyunun sonundaki davranışıyla Sartre’ın Lizzie’si de tıpkı Kierkegaard‘ın Regine’i gibi pasif, tanrılaşmış erkeklere hizmet etmek ve erkeklerin arzularını yerine getirmek için yaratılmış bir kadına dönüşür.^[48]

Sergilenişi

Oyun, yazılışının hemen ardından 1946 yılında ilk kez Paris‘te Théâtre Antoine tarafından sergilendi ve başrolde Hélèna Bossis oynadı.^[49][50] 1948 yılında ise New York‘ta gösterildi. Bu versiyonu Eva Wolas uyarladı ve ilk kez 9 Şubat 1948 tarihinde sergilendi.^[42] Sartre, oyunun sonunda anti-kahraman bir hayat kadını olan Lizzie’nin gerçek yerine yalanı seçmesini anlatırken didaktik bir kaba güldürü tarzı benimsemişti. Oysa eserin New York’taki sergilenişinde Saygılı Yosma bir melodram olarak sunuldu.^[9] Eser, şehirdeki Eleştirmenler Birliği tarafından yılın en başarılı yabancı oyunu seçildi.^[51] Oyun, New York’ta 350 kereden fazla sergilendi.^[42]

1949′un Temmuz ayında, oyunun Şikago‘da sergilenmesi için çalışmalar başladı. Bu dönemde yapımcılar, eserin sergilenebilmesi için hem mahkemeye hem de polis baskısına karşı mücadele verdiler.^[52] Şikago polis şefi oyunun ismi sebebiyle şehrinde oynanmasına izin vermeyeceğini açıkladı.^[53] Yapımcılar tarafından eseri izlemeye davet edildiğinde ise bu teklifi reddederek Saygılı Yosma‘yı izleyip izlememenin kararını hiçbir şekilde değiştirmeyeceğini açıkladı.^[53] Öte yandan, şehir yönetimi oyunun ahlaksızca olduğunu ve iki ırk arasındaki ilişkilere zarar vereceğini iddia etti.^[51] NAACP (National Association Civil Liberties Union), Saygılı Yosma‘yı desteklediğini açıkladı.^[51] ACLU (American Civil Liberties Union) ise oyunun savunmasına katıldı. Bu savunmanın ardından sansür bir süreliğine kaldırıldı.^[51]

1954′lerin başında oyun Moskova‘da sergilenmeden önce Sartre, eserin sonunu değiştirdi ve Lizzie’ye yalan söyletmek yerine zenciyle iş birliği yaptırmayı tercih etti. Böylece, Moskova’daki izleyiciler yalan ifade vermeyi reddeden, kapitalistlerin baskılarına boyun eğmeyen, sınıf ayrımına baş kaldıran bir kahramanı izlediler. Oyunun ismi Lizzie MacKay olarak değiştirildi ve Lizzie’yi Lyubov Orlova canlandırdı.^[5] New York’taki duygusal hayat kadını melodramı Moskova’da didaktik bir komünist parti kutlamasına dönüşmüş oldu.^[9] Oyunu izleyen bir eleştirmen “Başroldeki karakter, Sovyet ordusuna asker olarak girebilir.” yorumunu yaptı.^[41] Sartre, oyunun Moskova’daki 400. sergilenişine katıldı.^[9] Yazar, oyununun Stalinist propoganda doğrultusunda değiştirilmesine izin vermesiyle ilgili olarak “Lizzie’nin bilincin ışığına ulaşmasının ardından tamamen kandırılmasına razı olamazdım.” dedi.^[54]

1960 yılında Küba‘yı ziyaret eden Simone de Beauvoir ve Sartre orada Che Guevera ile de bir araya geldiler.^[55] Saygılı Yosma, ülkede ilk kez bu ziyaret sırasında sergilendi.

Oyun ayrıca Beauvoir ile Sartre’ın Küba‘yı ziyaretleri sırasında bu ülkede de sergilenmeye başladı ve Saygılı Yosma bu ülkede yüzden fazla kez oynandı.^[56]

Türkçe‘ye ilk kez Orhan Veli Kanık‘ın çevirdiği eser, 1950 yılında Kanık’ın vefatından sonra “Saat 6 Tiyatrosu” tarafından bir kez temsil edildi.^[57] Saygılı Yosma, Türkiye‘de son kez 2005 – 2006 sezonunda İstanbul Şehir Tiyatroları‘nca sergilendi.^[58] Eserde, Lizzie’yi Bennu Yıldırımlar canlandırdı.

Oyun Kuzey Afrika‘da da oynandı. Eseri, Sartre ile birlikte izleyen Afrikalı bir generalin Sartre’a Saygılı Yosma‘nın tüm Afrika‘da sergilenmesi gerektiğini, böylece Fransız topraklarında yaşayan siyahların Amerika’da yaşayan siyahlara göre ne kadar mutlu olduklarının anlayabilecekleri yorumunu yaptığı söylenmektedir.^[59]

Saygılı Yosma’nın 1952 yılında Fransa’da sinema filmi de çekildi.^[60] Lizzie’nin Barbara Laage tarafından canlandırıldığı filmde, kadın ilk önce Senatör Clarke’a saygı gösterse de filmin sonunda (tıpkı Sovyetler Birliği’nde oynanan versiyonun sonunda olduğu gibi) senatör ve ailesinin aleyhine şahitlik yaptı ve Thomas cinayetten suçlu bulundu. Beyaz kadının elinin siyah adamınkiyle birleşmesi ile film son buldu.^[61] 1974 yılında ise oyun, gene Fransa’da televizyon dizisi olarak uyarlandı.^[62]

Gelen eleştiriler

Oyunun Paris’teki ilk sergilenişinin ardından Sartre ile politik görüşleri uyuşmayan kişiler, yazarı, vatanları Fransa’yı Nazi’lerin elinden kurtararak ülkelerine özgürlüğünü iade eden müttefik bir millet olan ABD’yi karalamakla suçladılar.^[63] Bu eleştirmenlere göre Sartre’ın oyunu “Amerikan demokrasisine atılan büyük bir iftira” ve “Amerikan misafirperverliğini suistimal” idi.^[51] Örneğin, muhafazakar yazarlardan Thierry Maulnier, Le Spectateur isimli gazetenin 19 Kasım 1946′da yayınlanan sayısında “Eğer oyunu izlediğim salonda Amerikan askerleri olsaydı, Paris’in kurtuluşundan iki sene sonra sergilenen bu eserle Amerikalılara en iğrenç gaddarlık, düzenbazlık ve riyarkarlık ile tahammül edilemez bir rahatsızlık üretildiğini göstermiş olurduk ve ben bu askerlerin yüzüne bakmaya asla cesaret edemezdim.” dedi.^[64] Fransa’da yayınlanan New York Herald Tribune’de de Sartre’ı eleştiren pek çok okuyucu yorumu yayınlandı.^[63] Yazar tüm eleştirelere “Ben bir Amerikan düşmanı değilim. Bu kelimenin ne manaya geldiğini bile bilmiyorum. Eğer medeniyetlerinin sadece çürümüş yanlarını göstermiş olsaydım bu söylenebilirdi ama ben öyle yapmadım.” diyerek cevap verdi.^[63]

Oyunun önemli destekçilerinden olan ABD’li yazar Richard Wright 1940′ta yazdığı The Native Son isimli romanında siyah bir adamın beyaz bir kadını öldürdüğü için idama mahkum edilmesini anlattı.^[65]

Bir diğer gruba göre ise Sartre ABD’de çok kısa bir süre geçirmişti ve bu süre onun ülkedeki problemleri işleyen bir oyun yazabilmesi için yetersizdi.^[51] Benzer biçimde Sartre’ın Amerika Birleşik Devletleri’ndeki halkın günlük yaşantısı hakkında yanlış bilgiler aktardığı da iddia edildi. Örneğin Hazel Estella Barnes, bu oyunu bir ABD’linin bu şekilde yazmayacağını çünkü eserdeki ana olayın oluş şeklinin olasılık dışı olduğunu söyledi.^[66] Barnes’a göre Lizzie gibi bir hayat kadını, güneyli beyaz centilmenler ve iki siyah adamın bir güney eyaletinde aynı vagonda bulunmaları olasılık dışıydı.^[66] New Yorker Dergisi’nin Paris temsilcisi Janet Flanner’a göre ise Sartre, gezileri boyunca kanunları kendi çıkarları doğrultusunda uygulayan çok sayıda güneyli beyefendiyle tanışmamıştı.^[5] Bu yüzden Fred, Lizzie’ye atalarından birinin George Washington‘la senli benli olduğunu söylerken Washington’ı Fransızca’da “siz” manasına gelen şahıs zamiri “vous” yerine sen manasına gelen şahıs zamiri “tu”yu kullanarak “tutoyait” olarak tanımladı. Bu güneyli bir zenginin hitap şekli olamazdı.^[5] Flanner’a göre Sartre’ın bir diğer yanılgısı ise zenginlerin futbol maçını kazandıktan sonra sarhoş olarak eğlendiklerini düşünmesiydi.^[5] ABD’li yazar Richard Wright tüm eleştirilere karşı Sartre’ın yanında yer aldı.^[51]

Saygılı Yosma’nın Sovyetler Birliği’ndeki sergilenişinden sonra kahramanın kapitalizm karşıtları ve devrimcilerle aynı tarafta olması için oyunun sonunun değiştirilmesi büyük eleştiriler aldı.^[8] Sanatın didaktik politikaya alet edildiği yorumlarına karşı çıkanlar ise Sartre’ın görüşlerinin yıllardır bu çizgide olduğunu savundular. Sartre’ın liderliğinde 1945 yılında kurulan Les Temps Modernes grubunun amacı, savaş sonrası toplumunu destekler ve kişilik haklarını korurken edebi standartların dışına çıkmamaktı.^[8]

Başka bir grup ise Sartre’ın oyundaki siyah karakter için politik olarak yanlış bir portre çizdiğini iddia etti.^[7][15] Özellikle komünistlerin düşüncesine göre siyah adam bir kahraman değildi, aksine güçsüz ve çaresiz bir tipti. Ayrıca, oyun boyunca ismi söylenmiyor, sadece “zenci” olarak anılıyordu. Bir diğer nokta ise bu adamın tüm geleceğinin toplum tarafından dışlanmış bir kadının seçimine kalmış olmasıydı. Bu eleştirelere karşı çıkanlar Sartre’ın zenciye belli bir isim vermeyerek siyah olmayan toplumların siyahlara bakış açısını yansıttığını söylediler.^[45] Bu toplumlara göre bir siyah ile tüm siyahlar arasında hiçbir fark yoktu. Suçlu olan zencilerin hepsiydi ve bu insanlara göre linç, adaleti sağlayan en önemli mekanizmaydı. Sartre ise çaresiz, tuzağa düşürülmüş ve masum bir adam için yaptığı betimlemenin çok olası olduğunu söyledi.^[40] Bu konuda Sartre’a destek veren Richard Wright, bu oyunun ne sol kesimden ne de liberallerin arasından o günlerdeki ırkçılığa karşı çıkan hiç kimsenin olmadığını gözler önüne serdiğini de belirtti.^[40]

Etkileri

ABD’li yazar Chester Himes Saygılı Yosma‘nın üzerindeki etkisini “Sartre, bir Fransız dergisine Saygılı Yosma‘yı yazmasına sebep olarak ABD’de bir siyah adamın bir beyaz adamı suçlayamayacağı gerçeğini görmüş olmasını gösterdi. Benim polisiye hikâyeler yazmaya başlamamın sebebi de budur. Şiddet fikrini okuyuculara tanıtmak istedim. Tüm bunların ötesinde Amerikalılar şiddetle yaşıyorlar ve şiddet her şeye rağmen her zaman kazanıyor.” diyerek açıkladı.^[67]

Bir diğer ABD’li yazar Richard Wright ise oyunla ilgili “Sartre’ın Saygılı Yosma oyunu çok ilgimi çekti. Jean-Paul Sartre benim ülkemin gerçeklerini çok iyi anlamış ve ifade edebilmişti. Bu şiddetli algılama bende Amerikalı yazarların Amerikan gerçeklerine yaklaşırken örnek alabilecekleri bir davranış hissi yarattı.” yorumunu yaptı.^[17]

Kaynak ve Daha fazlası: WikiPedia

Simdi Uzaklardasin Benimle Degil, Ben Ise Yanlizim Seninle Degil, Adin Kalbimde Dilimde Degil, Kalbim Seninle Icimde Degil, Seni Cok Seviyorum Elimde Degil

Сейчас ты далеко, не со мной. А я одинок(а) не стобой.Твоё имя в сердце моём а не на устах, моё сердце не во мне а с тобою, не в моей власти, я очень люблю тебя.

Korkma Sakin Gecelerden, Pencerende Yildiz Gibi Parliyacagim, Uzaklarda Yanlizim Sanma Sakin, Nefes Gibi Icinde, Golge Gibi Arkanda, Can Gibi Caninda Olacagim…

Нивкоем случае не бойся ночи, я буду гореть как звезда в окне твоём, не думай что в дали я одинок(а) я буду в тебе как вдох, как тень за тобой, и как душа в твоей душе.

Askim Sana Verebilecek Hediyelerin En Guzelini Veriyorum: Kalbimi. Alinacak Hediyelerin En Guzelini Aliyorum: Kalbini.. Soylenecek En Guzel Seyi Soyluyorum: Seni Seviyorum..

Любимый я дарю тебе самый лучший подарок который я только могу подарить – Моё сердце. Получаю лучший из возможных подарков который я могла получить – Твоё сердце.. Говорю самое прекрасное – Я тебя люблю

Baliklarin Sevgisini Bilirmisin, Birbirlerine Dokunamazlar Ama Sevgilerini Hep Yüreklerinde Hissederler. Bende Simdi Sana Dokunamiyorum, çünkü Sen Hep Yüregimdesin
Знаешь ли ты любовь рыб, они не могут дотронуться до др друга, а всегда чуствуют любовь в своих сердцах. И я щас не могу дотронуться до тебя, потому что ты всегда в сердце моём.

Simdi Yoksun… Seni Diledigim Gibi Düsünebilirim Tutar Ellerini öpebilirim Uzun Uzun ..kimseler Ayiplamaz Beni Yoklugunda Seni Sevdigimi Anlayamazlar..
Тебя нет сейчас, Я могу думать о тебе как пожелаю, могу долго долго тебя целовать держав за руки.. Никто не застыдит меня, в твое отсуствие не поймут что я люблюб тебя.

Kimbilir Hangi Aksam Günesle Beraber Bende Sönecegim Kimbilir, Hangi Ellerden Son Suyumu Içecegim Belki Göremeden ölecegim, Fakat Yinede Seni ‘ebediyen Sevecegim’
Кто знает каким вечером и я потухну вслед за заходом солнца, кто знает из каких рук я выпью последний глоток воды, может умру я не увидев тебя, но все равно Я вечно буду любить тебя

Uzakliklar Küçük Sevgileri Yok Eder , Büyükleri Yuceltir Tipki Rüzgarin Mumu Söndürüp Atesi Yukselttigi Gibi..
Расстояние уничтожает маленькую любовь, но возвышает (усиливает) большую (настоящую) подобно тому как ветер гасит и усиливает огонёк свечи.

Dostlugumu Sadece Gökyüzü Bilsin, Cunku Oranin Sahitleri Sayilamayacak Kadar Cok Ve Sen Oyle Ozelsin Ki Sana Ancak Yildizlar Sahitlik Yapabilir!
Пусть мою дружбу знает только небо, Потомучто там неисчесляемое количество свидетелей, и ты настолько особенный (ая) что только звёзды могут быть твоими свидетелями.

Sen Benim Icin Okyanusun Dibindeki Bir Elmas Tanesi Kadar, Gokteki Uzanamayacagim Yildizlar Kadar Degerlisin!
Ты также дорог для меня как алмаз на дне океана, как звёзды в небе до которых я никогда не достану.

Butun Yildizlari Tutup Avucuna Saysam, Sana Olan Dostlugumu Anlar Misin Bu Gece?
Поймёшь ли ты мою дружбу, если этой ночью я соберу в ладонь твою все звёзды и пересчитаю?

Benim Sana Olan Dostlugumu Anlatmak Icin Bir Siirmi, Yoksa Bir Masalmi Yazsam, Ama Ben Sana Iki Kelime Yaziyorum, Seni Seviyorum!
Что мне написать чтобы описать мою дружбу к тебе, стих или сказку?Но я напишу тебе всего лишь 2 слова – люблю тебя.

Bir Kustun Sen Ucup Ucup Dalima Kondun Sana Hep Cicek Actim. Yine Gel Diye Ama Sen Bir Ruzgara Kapildin Gittin. Usudum,kirildim Ama Hic Unutmadim.
Ты была птицей, летев села ты на ветки мои, я постоянно цвёл для тебя, чтоб ты еще прилетала, но ты полюбив ветер улетела. Мне было холодно, я был сломан но никак не забыл тебя!

Seni Yildizlara Benzetiyorum Onlar Kadar Uzak Onlar Kadar Erişilmezsin Ama Bir Farkin Var Onlar Bin Tane Sen Bir Tanesin.
Я сравнивю тебя со звёздами, ты также далек и недосегаем как они, но у тебя одно отличие, их тысячи а ты ОДИН

Bir Deniz Düşün Susuz, Bir Insan Düşün Mutsuz, Bir Gece Düşün Uykusuz. Bir Yürek Düşün Sevgisiz, Bir Bahar Düşün çiçeksiz, Bir De Beni Düşün Sensiz…
Представь себе море без воды, представь несчастного человека, представь ночь без сна, представь сердце без любви, представь весну без цветка, и представь себе Меня без Тебя

Seni Ne Kadar Sevdiğimi Anlamak Istiyorsan; Yağan Her Yağmur Damlasini Yakalamaya Caliş.yakalayamadiğin Her Yağmur Damlasi Seni Ne Kadar Sevdiğimin Ispatidir…
Если хочешь понять как я люблю тебя, попробуй поймать каждую каплю дождя. каждая капля которую ты не сможешь поймать, доказательство тому как я тебя люблю. (докажет тебе мою любовь)

Aşkimi Dağlara Yazacaktim Aşkimdan Büyük Dağ Bulamadim..
Я хотела написать свою любовь на горы, но не нашла гору больше любви своей

Sen Var Ya Sen Ayni Sigaram Gibisin. Dumani Gözlerin. Külü Dudaklarin… Yalniz Aranizda Bir Fark Var Sigarami Ben, Beni Ise Sen Yakiyorsun…
Ты подобна моей сигарете. Её дым – это твои глаза. Пепел – твои губы. Но между вами есть одно различие, мою сигарету обжигаю Я, а меня ТЫ.

Once Kar Idin Eridin Caglayan Oldun, Gonca Idin Actin Gul Oldun, Gozumde Yastin Bittin Gulucuk Oldun, Bir Yas Daha Buyudun Iyiki Dogdun
Сперва ты была снегом расстаяла стала ручьём, была бутоном расцвела стала цветком, была на глазах моих слезой стала улыбкой, выросла ты еще на год Хорошо что ты родилась!

Mutluluk Daima Yakinimizdadir Yakalamak Icin Cogu Zaman Elimizi Uzatmak Yeter Uzatip Yakaladigin Mutluluklarla Dolu Yillar Senin Olsun Dogum Gunun Kutlu Olsun
Счастье оно всегда рядом с нами, чтобы поймать его в основном нам достаточно просто протянуть руку, желаю тебе года полные счастьями которые ты поймаешь протянув руку, С днем рождения!

Dilerim Yeni Yaşinda Mutluluklarin En Güzelini Yasar, Basari Merdivenlerini Rahatlikla Tirmanirsin Ve Dilerim Yüzün Hep Güler. Sevgi Dolu Kalman Ve Mutlu Olman Dileğiyle… Doğum Günün Kutlu Olsun!
Желаю чтоб в новом твоём году жизни ты прожил самые лучшие счастья (при переводе оч тупо получается
Если бы я клал копеечку в корман каждый раз когда я думал о тебе, щас я был бы богачём

Hayatta üç şeyi Sevdim; Seni, Kalbimi, ümit Etmeyi…seni Sevdim, Sensin Diye, Kalbimi Sevdim, Seni Sevdi Diye, ümit Etmeyi Sevdim, Belki Seversin Diye…
Я в жизни полюбил 3 вещи, Тебя, моё сердце, и надеется.. Тебя – потому что это ты, Своё сердце – потому что оно полюбило тебя, Надеется – а вдруг полюбишь и ты меня.
Sana Ne Demeliyim? Hayatim Desem Hayat Kisa,güneşim Desem Güneş Batiyor, çiçeğim Desem O Da Soluyor…sana Canim Demeliyim çünkü Bu Can Seninle Yaşiyor!
Как мне надо называть тебя? Если жизнь моя, то она коротка, если солнышко то оно заходит, если цветок то и он вянет.. Мне надо называть тебя душой моей, потомучто эта душа живёт тобой!

Kül Olmus Ates Yanarmi?buz Tutmus Su Akarmi?bu Gözler Seni Sevdi Baskasina Bakarmi
Может ли пепел гореть? Может ли лед течь? Мои глаза полюбили тебя, могут ли они на другого взглянуть?

Böyle Bir Dünyada Seninle Yaşamak Varken, Böyle Uzak Kalmak Gücüme Gidiyor, Senin Verdiklerini Seninle Paylaşmak Varken, Seni Sensiz Yaşamak Içime Sinmiyor
Когда можно жить с тобой в этом мире, меня убивает это росстояние, когда можно делить с тобой все то что ты мне даешь, жить тебя без тебя губит меня.

Hadi çik Gel Bu Gece Düşlerime Yildizlar Salinarak Yağsin üzerimize Ay Işiği örtüp Gizlesin Ikimizi Sana Söz Olsun Ki Ertelerdim Doğacak Olan Güneşi Sensiz Başka Günlerime
Давай прийди этой ночью в мои мечты, пусть звезды падают на нас, пусть лунный свет спрячет нас, даю слово что отложил(а) бы восход солнца в другие мои дни, без тебя… (отсюда мораль: ты мое солнце)

Belki Fazla Yaziyorum.belki Fazla Rahatsiz Ediyorum.kusura Bakma Ama Amacim Bu Degil.ben Sadece Seni Unutmadigimi Hatirlatmak Istiyorum!!
Может я очень много пишу тебе, может я беспокою тебя, извини, но не это моя цель. Я просто хочу напомнить о том, что я не забыла о тебе!

Her An Aklimdasin Kalbimdesin Cünkü Benim Askimsin Biliyorum Seni Seviyorum. Her Gece Son Bulustugumuz Sahile Gidiyorum Sana Tekrar Sarilip öpmek Istiyorum Seni Cok özledim Canim.
- Ты все время у меня на уме (имеется ввиду в памяти, думает) в сердце, потому что ты моя любовь, я знаю я люблю тебя. Каждую ночь я брожу по берегу где мы виделись последний раз, и я хочу вновь обнять и поцеловать тебя. Я очень по тебе скучаю душа моя

Bir Gül Olmak Isterdim! Neden Mi? Beni Koparip Kokladiğinda Vücudunun Derinliklerine Girip Bir Daha Oradan çikmamak Için
Хотелось бы быть цветком! Почему? Чтоб когда ты сорвешь меня и будешь нюхать, попасть в глубину твоего тела и никогда не выходить.

Birgün Bana Soracaksin,beni Mi Yoksa Hayati Mi Daha çok Seviyorsun Diye. Hayati Diyeceğim, Küsüp Gideceksin Ama Hiçbir Zaman Bilmeyeceksin Ki Benim Hayatim Sensin.
Однажды ты спросишь у меня, что ты любишь больше меня или жизнь? Я отвечу жизнь, ты обидешься и уйдешь, но ты никогда не узнаешь что моя жизнь это ТЫ.
Ne Varsa Aradigim, Bilki Sende Bulmusum Senden Oncesi Yoktu, Seninle Var Olmusum, Sende Butun Umutlar, Sende Butun Duygular Beni Bende Arama, Ben Artik Sen Olmusum!
Все, что я искал, знай, нашел в тебе, до тебя никого не было, с тобой я живу, с тобой все мои мечты, к тебе все мои чувства, не ищи меня во мне, я уже тобой стал(а)!

Bedenimde Bir Can Var Avuc Içi Kadar O Canda Bir Kalp Var Dünya Kadar O Kalpde Bir Sevgi Var Sonsuza Kadar O Sevgide Ise Bir Sen Varsin.
внутри меня душа, в душе моей с ладошку сердце, а в сердце том любовь огромная как мир….в любви той только ты навеки.

Dünde, Bugünde, Yarinda Yüregin Kadar Yanindayim, Kendiniyalniz Hissettiginde Elni Yüregine Koy Ben Hep Oradayim
и вчера и сегодня и завтра я рядом я в сердце твоем. если станет одиноко? приложи руку к сердцу и почувствуешь – я тут.

«aşki» Bir Tiyatro Dediler Herkeze Bir Rol Verdiler,en Zoru Bana Nasipmiş«önce Sev Sonra Unut» Dediler, Bence Rolumu Iyice Düşünümedim, Sevdim Ama Unutamadim!
«Любовь» это театр сказали Всем роли дали Очень сложная досталась мне«Сначала люби, потом забудь» – сказали По-моему мою роль не обдумали Любил, но НЕ ЗАБЫЛ!

Yarim Kalmiş şiirlerim Gibisin Yaşanmamiş çocukluğumsun Anilarimda öylesine Eksiğim Sensiz öylesine Sahipsiz Işte Bütün Umutlara Havlu Attim Gidiyorum Içinde Geç Kalmişliğin çaresizliği çocuklar Gibi Ağliyorum Ve Gel Gör Ki Her Damla Göz Yaşimda Sen…
Моя любимая останутся мои стихи подобные тебе Не выживу ты моя малышка на мгновениеТак не хватает мне тебя Так без хозяина ты Вот весь надежды полотенце бросил, ухожу Внутри опоздал, безвыходное положение Подобно детям плачуИ иди, смотри же каждая капля, глаза в слезах Ты…

Hayatta Iki Kör Taniyorum ; 1.’si Senden Başkasini Görmeyen Ben,2.’si Beni Göremeyen Sen.
Я знаю 2-х слепых в моей жизни:1-этоя , который(ая)никого не видит, кроме тебя 2-это, ты, который не замечает меня..

Eger Geceler Seni Düsündüğüm Kadar Uzun Olsaydi Asla Sabah Olmazdi…..
ЕСЛИ БЫ НОЧИ ДЛИЛИСЬ СТОЛЬКО, СКОЛЬКО Я О ТЕБЕ ДУМАЮ, НИКОГДА БЫ НЕ НАСТАЛО УТРО..

Sevmek Suç Ise Cezam Idam Olsun,cezam Idam Ise Celladim Sevgilim Olsun,celladim Sevgilim Ise Adi ……olsun Adi ……ise Canim Feda Olsun
если любить-это преступление, пусть меня казнят, если меня будут казнить, пусть палачом будет мой любимый, если палачом будет мой любимый, пусть его имя будет….,если его имя….,пусть моя душа будет жертвой(короче, я с радостью отдам свою душу)

Ne Zamanki Denizler Göl, Göller Deniz Olursa, Kayalarda Nilüfer, Ağaclarda Gül Biterse, Güneş Kararir, Ay çimenler üstüne Düşerse, Işte O Zaman Seni Unutur Başkasini Severim..
Когда моря станут озером, а озеро морем, когда на скалах расцветут водяные лилии, а на деревьях розы,когда солнце потемнеет, и месяц упадет на траву, вот тогда я , забыв тебя, полюблю другого(другую)…

Ikiden Bir çikinca Bir Kalirmiş..yalan! Sen Gidince Ben Kalirmiyim Saniyorsun?..
два минус один будет один…ЛОЖЬ!По-твоему, я останусь, если ты уйдешь?

Sevgiyi Tanimak Değil, Hasreti çekmek Zor, Gülmeyi Unutmak Değil Ağlamaya Alişmak Zor, Yaşamak Ya Da ölmek Degil, özleyipte Görmemek Zor.
Трудно Не Полюбить, А Вынеси Тоску, Трудно Не Разучиться Смеяться, А Привыкнуть Плакать,Трудно Не Жить Или Умереть, А Скучая, Не Видеть(В Смысле Любимого)

Elbette Birgün Sende Seveceksin Benim Gibi Hergün öleceksin Ozaman Beni Hatirlayacaksin Ve Diyeceksin “ne Zormuş Sevmek;hergün ölüp ölüp Dirilmek!!!”
Однажды и ты полюбишь.Как и я , каждый день будешь умирать.Тогда вспомнишь меня и скажешь:”Как оказывается, трудно любить!Каждый день умирать и воскрешаться…”

Ne Yildizlari Istiyorum Karanlik Gecelerime Ne Güneşi Istiyorum Soğuk Günlerime Sadece Seni Istiyorum Yanlizliğima Aşkim…
Я не хочу ни звезд в темной ночи, ни солнца в холодный день, я хочу только тебя в моем одиночестве любовь моя..

Güneş Dünyaya Aşik Olmuş Ama Bir Türlü Yaklaşamamiş:çünkü Yaklaştiğinda Dünyağdaki Tüm Güzelliklerin Yok Olacağini Biliyormuş Bu Yüzden Uzaktan Sevmeyi öğrenmiş:…benim Gibi…
Солнце влюбилось в землю, но никак не смогло приблизиться.Потому что оно знало, что если приблизится, все на земле исчезнет, поэтому оно научилось любить издалека..Как я…

şimdi Uzağim Belki!ama Bellimi Olur..belki Demli Bir çay Kokusuyla Gelirim…belki Yağmur Olur Yağarim şehrine..belkide Rüzgarla Düşerim önüne ..sen Yeter Ki Bekle!
Может,я сейчас далеко!Но кто знает..Может я приду с запахом чая..Может, я стану дождем и прольюсь над твоим городом..Может я ветром подую перед тобой..Только ты жди!

özlem şarkilarini Ezberledim..kimini Bağira Bağira Kimini Fisiltiyla Söyledim.karanliğa Haykirdim..sesimi Duyacaksin Diye Bekledim..ama Sen Yoktun…
Я наизусть выучил(а) песни тоски..Некоторые пел(а) крича, а некоторые шепотом..Я вскрикнул(а) в темноту..Подождала, а вдруг ты услышишь мой голос…Но тебя не было..

Dalga Ile Kiyinin Aşkini Bilir Misin? öncesinden Başlayip, Sonsuza Giden Dalga, Hep Aşka Kavuşma özlemiyle Atilir Kiyiya. Dalga-seven, Kiyi-sevilendir. Dokunur Parmaklarinin Ucuyla Sevdiğine Dalga, Ve Döner Hep Geriye, Bilir Kavuşamayacağini Ama Hep Koşar..
Ты знаешь про любовь волны и берега?Начинаясь, уходящая в бесконечность волна, с тоской устремляется на берег.Волна-любящий, а берег-тот, кого любят.Волна касается кончиками пальцев своего любимого, и все время уходит назад..Знает, что не достанет, но все время бежит(стремится)

Seni Bir Minik Serçenin Gözyaşlari Kadar Sevdiğimi Biliyormusun, Bu Sevgim Sana Az Gelebilir, Ama Unutma Ki Serçeler Ağladiklari Zaman ölürler…
Знаешь, моя любовь к тебе размером со слезинку воробья..Тебе это может показаться мало, но не забывай, что воробьи умирают, когда плачут..

Sen Sahra çöllerinde Bir Gül Olsan, Seni Kurutmamak Için Gözyaşlarimla Sulardim Seni.
Если бы ты был(а) розой в пустыне, я бы поливал(а) тебя слезами, чтобы ты не засох(ла)

Kaynak:Askturka.com

Вскарабкаться по гладкому столбу без помощи специальных приспособлений — задача не из легких.
:Ciddi bir yardım almadan, düz bir direğin üzerine tırmanmak….sorun öylesine kolay değil!
(mecazi manada)

ничего как легко по мере того как оно кажется
hiçbir şey göründüğü kadar kolay değildir..

Говорят, что нет более поучительных уроков, чем уроки истории
:tarihten alınan ders kadar hiçbir şeyden ders alınamamıştır ( yani tarihin önemine değinmektedir )

Я не имею деньг для покупать дешевые ботинки

ucuz ayakkabı alacak kadar param yok…

Как мы видим, эти детали очень четко указывают на злой умысел уничтожить Россию как православное государство и ввергнуть ее в нечестивый хаос
: Görünen o ki; bu detaylar-art niyetli düşünceler- slav ülkelerini olduğu gibi, rusyayı da kaosa sürüklediği net bi şekilde ortaya koymaktadır.

цветы могут быть по-разному для каждого…

Renkler herkes için farklı şeyler ifade edebilir.

душу свою изливать все ровно не ценишь
: içimi döküyorum ama senin umrunda bile değil….

я хотел был бы дать вам самый милый подарок, но я не могу дать вас к вам..

Sana dünyanın en iyi hediyesini vermeyi çok isterdim, ama seni sana veremem…

Нам нужны сильные партии, которые будут двигать страну вперед», – заявил депутат. По его словам, «Единой России», которая помогает в реализации инициатив президента, еще предстоит стать сильной партией.
: Bize kesinlikle güçlü bir parti lazım,ki onun sayesinde ülke ileriye gitsin”-belirtti milletvekili.
Ona göre; ” tek Rusya”,başkanın insiyatifinin gerçekleşmesine yardımcı oluyor,ki bunun için partinin daha güçlü olması lazım.

Rusça AtaSözleri : Один всего не узнает
Bir kişi herşeyi öğrenemez

Rus AtaSözleri : Uyuyan tilki rüyasinda tavuk görür.

Rusça AtaSözleri : Не купи у попа лошади, не бери у вдовы дочери
Papazdan at duldan kız alma

Rus AtaSözleri : Baba tüccar, oğul playboy, torun dilenci.

Rusça AtaSözleri : У баб да у пьяных слезы дешевы
Kadınlarda ve sarhoşlarda gözyaşı ucuzdur

Rus AtaSözleri : Savaşa giderken 1, denize girerken 2, evlenirken 3 defa düşün.

Rusça AtaSözleri : Где сатана не сможет, туда бабу пошлет
Nerede şeytan başarısız olursa oraya kadını yollarlar

Rus AtaSözleri : Bu kadar zeki olma, senden daha zekileri hapiste.

Rusça AtaSözleri : Курице не быть петухом, а бабе мужиком
Tavuk horoz ,kadın erkek olamaz

Rus AtaSözleri : Onlar bize ödüyor gözüküyorlar, bizler de çalışıyor gözüküyoruz.

Rusça AtaSözleri : Гусь свинье не товарищ.
Kuğudan domuza arkadaş olmaz.

Rus AtaSözleri : Çirkin kadın yoktur; az votka vardır.

Rusça AtaSözleri : Есть время плакать, есть и веселиться
Ağlanacak zaman da vardır eğlenilecek zaman da

Rus AtaSözleri : Kurtlarla arkadaş ol, yalnız elinden baltayı bırakma.

Rusça AtaSözleri : Из хорошей обезьяны не сделаешь и плохого человека.
En iyi maymundan bile kötü adam yapamazsın

Rus AtaSözleri : insanı elbisesine göre karşılar, bilgisine göre uğurlarlar.

Rusça AtaSözleri : Орел мух не ловит
Kartal sinek yakalamaz

Rus AtaSözleri : Dikkatsiz insan, ormanda yürür de, yakılacak odun görmez.

Rusça AtaSözleri : Радость не вечна, печаль не бесконечна.
Mutluluk asırlık,elem sonsuz değildir

Rus AtaSözleri : Hiç kimse işsiz değil, fakat hiç kimse çalışmıyor. Hiç kimse çalışmıyor, fakat herkese ücret ödeniyor. Herkese ücret ödeniyor, fakat satın alacak bir şey yok. Satın alacak hiçbir şey yok, fakat herkes ihtiyacını karşılıyor. Herkes ihtiyacını karşılıyor, fakat herkes şikayet ediyor. Herkes şikayet ediyor, fakat ne zaman oy kullanma zamanı gelse herkes evet diyor.

Rusça AtaSözleri : Смехом сыт не будешь
Gülmek karın doyurmaz

Rus AtaSözleri : Her ne kadar zaman zaman tavuklardan daha alçakta uçuyorsa da, tavuklar hiç bir zaman kartal yükseldiğinde uçamazlar.

Rusça AtaSözleri : Не бойся дороги, были б кони здоровы
Atın sağlıklı ise yoldan korkma

Rusça AtaSözleri : Старый друг лучше новых двух.
Eski dost iki yeni dosttan iyidir

Rusça AtaSözleri : Снегу нету – и следу нету.
Kar yoksa izde yoktur

Rusça AtaSözleri : Любовь начинается с глаз
Aşk gözlerden başlar

Rusça AtaSözleri : Не пойман – не вор
Yakalanmamışsa hırsız değildir.

Rusça AtaSözleri : У кого много причин, тот много врет.
Kim Çok Sebep Söylüyorsa, O Çok yalan Sölüyor.

Rusça AtaSözleri : Одно сердце страдает, другое не знает
Bir kalp acı çeker diğerinin haberi olmaz

Rusça AtaSözleri : Даровому коню в зубы не смотрят
Bedava atın dişine bakmazlar

Rusça AtaSözleri : Кто съел пирог? – Не я. – А кому дать еще? – Мне
Kim Çöreği yedi, Ben değil, Kime daha vereyim, Bana

Rusça AtaSözleri : Лучше раз в году родить, чем день-деньской бороду брить
Her gün traş olmaktansa senede bir kez doğurmak daha iyidir

Rusça AtaSözleri : С дураком и найдешь, да не разделишь
Aptalla birşey bulabilirsin ama Bölüşemezsin

Rusça AtaSözleri : Сегодня мне, завтра тебе
Bugün bana yarın sana

Rusça AtaSözleri : Неправдой свет пройдешь, да назад не воротишься.
Yalanla Dünyayı Dolaşırsın Ama geri Dönemezsin

Rusça AtaSözleri : От нашего ребра нам не ждать добра
Kendi kaburgamızdan hayır beklenmez

Rusça AtaSözleri : Больному и золотая кровать не поможет.
Hastaya altın yatak bile yardım etmez

Rusça AtaSözleri : Что у кого болит, тот о том и говорит.
Kimin neresi ağrıyorsa onla ilgili konuşur

Rusça AtaSözleri : Собака умней бабы: на хозяина не лает
Köpek kadından akıllıdır:sahibine havlamaz

Rusça AtaSözleri : Цену вещи узнаешь, как потеряешь
Eşyanın kıymetini kaybedince anlarsın

Kaynak:Askturka.com

Hatalar aramakta yaratmakda,

Beynimse susmamakda,

Yorulmusum yok olmusum,

Bu dunyamdan kovulmusum,

Dile getiremedim sevgi saygi besledim,

Lafi zehir gibi isledi,

Yüregim kin besledi,

Degerini bilemedi sevgi saygiyi sildi,

Yüregimin bi kösesi

daralmakda, hatalar bulmakda

Inanirmi kalbim simdi sana,

yanilirmi yine insanligim,

Güvenini yitirdigin kisi sildi bitirdi,

kendini belki kaybeti

Hatalari kenndinde aradi,

Bulamadi anlamadi,

kenndisine sakladi,

yine kenndince yanildi,

yapamadi yine sustu,

seytana uymadi, melegini yine dinledi

hatayi görmemezlikden

geldi.

PLNJNKZ

Dalmisim gitmisim hissetmisim müsigin ritmini

Kenndimden gecmisim dansimida ederim

Salarim kafami sag sola sana da hayrola

Gelir gider bir yer secer orda devam eder

Bu ritimler Alir gider yüregimden eder

Keder gider kalbim derbeder

Havalanan Cosan beden deli divane bu ritme

Kelimeler yetersiz gel dinle sende son seste

Cos benimle bu ses bana yakindir

Ritmide tatirir bu benim sarkimdir

PlnJnkz

yanimda isigim gözler beni
sakin sakin titrer elerim
Kalbim hasta derman aramakda
Sen sorma ey fani sen aski bulmusun
Bense aramamakda

tek onunla bütünlesmek de
seviyorum onsuz olamiyorum
saat 12 atarken giti  sanarken

yanilmalar baslar yüregim onla atar
isigi derman varligi ilac
huzurumu getiren
o gecemi süsleyen gündüzümde
yani basimda bekleyen
dogarken

penceremden bakarken onu
seviyorum fisildiyorum ayisigim
sensiz bu geceler haram bana
sensiz olamiyorum ila varligini
hissetmek istiyorum geceler sensiz
anlamsiz gelir bu cankiza

plnjnkz

Kücüken baslamis bi kizin hayati atesden yanmis

Öyle ce tatmis nedenler sorunca cevaplar

Alamiyinca

Kurdugu dünyasinda büyügüdü Hayati öyle gördü

Acimazsiz  oldugunu,inis cikisli gitini,ucurumlar dolu oldugunu

Yasadigi hayat dersini kimseye soramadi

ayni cevaplarla Karsilasir diye sustu

Kücüken baslamisti  antik düsünceleri

küflenmis sorulari Halen cevap  alamadi

Alamazda artik yaslanmakda olan

o masum kücük kizdan Olmus seytan

Beklemedigi hareketlerle karsi karsi ya oldugu

Gözleri öyle doldu yüregi oyuna geldi kalbini kilitlere

Vuran

Aynalarla da oyun oynayan

bu kücük kizdan olmus mu Seytan

PelinJnkz

Sabirlidim bekleyis icindeydim sevgi saygi verirdim

Sabrimla herseyi bictim ektim

Ictim zehir gibi sözleri

kalbimden hanceri indirmediler ki

Belimin agrisi hala cizlar

kaldiramadim basimi  eydim durdum yolumu

Öyle buldum

kör dügüm olmus hayatimi acamadim

Bitiremedim lanetli dünyami gelmis gecmis herseyi

Bagdasti kalemimle mürekebim  tahda oturdum

Sesimi yine kagida döktüm

Döktüm icimi dilimden sözleri anlatmak istedim

Yanilmadim hayatan kopamadim sabirla

Olunca dualar okununca gözlerim olanlari görünce

Diledigim hepsi kapimda durunca olmusdur saninca

Yine kahrolmakla meskül sabrimi ölcer yine bekler

Elbet olur sabrim benimle bu yolda gider

PLNJNKZ